De les van V&D: het belang van de kleine lettertjes

11/04/2016 - door Frank Hendriks

Na het faillissement van V&D (op oudjaarsdag van 2015) liet de OR via de media weten dat hij hoopte op een doorstart van het warenhuis, maar zeker niet meer met Sun Capital. De OR had het helemaal gehad met de private-equity-eigenaar van V&D. Een half jaar eerder, in juli 2015, leek het er nog zo goed uit te zien. Er kwam een akkoord tot stand met de verhuurders van de panden en met financiers over herfinanciering en met de vakorganisatie over een reorganisatie. De NOS schreef op zijn website dat “V&D voor zeker 4 jaar gered was.” Waar ging het mis en waarom was de OR zo boos op Sun Capital?

Bij het reddingsplan had Sun Capital zich aan V&D gecommitteerd met een achtergestelde lening van € 30 mln. en had het de € 47 mln. aan schulden die V&D bij de banken had, overgenomen. Er zou daarmee voldoende kapitaal in huis zijn om de komende jaren aan de verplichtingen te voldoen. Door deze financieringsconstructie leende V&D dus niet meer bij de banken, maar bij zijn eigenaar, Sun Capital. Nog geen zes maanden later was V&D gedwongen uitstel van betaling aan te vragen, waarna vrij snel faillissement volgde. Sun Capital bleek niet bereid om financiële tegenvallers op te vangen. Er was twee maanden vertraging geweest bij de webshopvernieuwing, er waren minder opbrengsten uit de verkoop van wintermode door gebrek aan winter en V&D had last van het faillissement van Dixons, waardoor er geen verkoop elektronica meer was in de winkels. Het verlies zou door deze strop in 2015 € 34 mln. groter worden en zou uitkomen op € 50 mln. op een omzet van € 300 mln.

Het is niet zo gek als investeerders afhaken als ze dergelijke resultaten zien. Maar Sun Capital wist waar het aan begon. V&D had de voorafgaande vijf jaar al verlies gemaakt. En als je daaraan begint en een reddingsplan onderschrijft, is het wel gek dat de directeur halverwege in 2014 opstapt omdat hij dat plan niet zou kunnen uitvoeren. En het is nog gekker dat je een lening van € 47 mln. overneemt van de banken en een half jaar later de geldkraan dichtdraait omdat de inkomsten door een aantal bijzondere oorzaken niet snel genoeg verbeteren.

Of is dat laatste niet zo gek? Toen Sun Capital de leningen van de bank overnam, nam ze ook de voorwaarden over, die aan die lening verbonden waren, de zogenoemde ‘kleine lettertjes’. Hierin was opgenomen dat de winkelvoorraden, de inventaris, vorderingen, aandelen in dochters en intellectuele eigendomsrechten als onderpand aan de verstrekker van de lening werden gegeven. Die zekerheden waren dus bij de herfinanciering overgegaan van de banken naar Sun Capital.

Bij een faillissement blijft er voor aandeelhouders niets over. Maar financiers met zekerheden staan vooraan in de rij. De waarde van de zekerheden is waarschijnlijk veel groter dan het bedrag van de financiering. Door de overname van de lening van de banken kon Sun Capital aan een faillissement van V&D gaan verdienen. Dat gold voorheen ook voor de banken, maar die zijn met hun zorgplicht enigszins terughoudend om ondernemingen om te laten vallen, zeker bedrijven die in de spotlights staan.

De leveranciers van V&D voelen zich belazerd en willen Sun Capital aanklagen om nog geld te zien. Maar wat moeten ondernemingsraden met zo’n verhaal? Het blijkt dus van groot belang om het recht van advies over het aangaan van belangrijke kredieten serieus te nemen. Vaak wordt er überhaupt geen advies gevraagd bij leningen, en als dat wel gebeurt maken veel ondernemingsraden zich nauwelijks druk over de leningsvoorwaarden. Het is ook niet aantrekkelijk om deze ‘telefoonboeken’ door te spitten, maar daar kun je externe adviseurs voor inzetten. Wie geen aandacht besteedt aan de kleine lettertjes kan de conclusie trekken dat de onderneming is gered, terwijl die misschien wel veel dichter bij de afgrond is gekomen.

Actueel nieuws | Nieuwsarchief

Nieuwsbrief

Niets missen? Volg ons!

Aanmelden nieuwsbrief ondernemingsraden

Wilt u meer weten?

Neem contact op met ons secretariaat

030-2331272
info@basisenbeleid.nl